|
||||||||||||||||||||||
|
Effe weg, zo terugMogge,"Schat ik ben thuis!", roep ik vrolijk bij de voordeur. De deur van de hal zwaait open en mevrouw Willem staat met haar handen in haar zij en een blik die genoeg zegt in de deuropening. Dit wordt weer een weekje alleen beeld en geen geluid. Zo snel als ik kan zoek ik naar de beste mogelijkheid om de boel te redden. Want dat doe je als vent als je het weer eens verkloot hebt. Snel zet ik mijn stembanden in de 'ja, maar' stand en probeer het zo goed mogelijk uit te leggen. "Je ging alleen even een kratje bier halen en blijft 5 dagen weg zonder iets van je te laten horen", zegt mevrouw Willem op strenge toon. Tsja ik kan me er iets bij voorstellen, maar heb een goede reden.. In het weekend hoorde ik het nieuws: de beste kwaliteit was niet ver van ons verkrijgbaar. En Willem is dol op kwaliteit als het om lekkere dingen gaat. Zo eet Willem graag de beste vis uit scheveningen met de best wijn erbij. Rookt Willem graag de best sigaren en is Willem eigenlijk dol op alle dingen die het label 'beste' dragen. Zo gaat Willem ook liever één keer per twee jaar uit eten in een sterrenrestaurant dan elke week in een ballentent. En deze drang naar kwaliteit bracht me deze keer in de problemen. En of het het waard is weet ik nog niet. Met twee aangeklede opblaaspoppen in de auto ging ik op weg naar België. "Zo nu zijn we lekker met zijn drieën", zei ik tegen de rubberen dame met wijdopen mond die naast me zat. "Je lijkt wel een goudvis moppie", gooide ik er nog tegenaan en de goede stemming was een feit. En nu op naar de beste kwaliteit dacht ik en zette koers naar Sint Sixtus in België. Daar aangekomen kon ik aansluiten in de rij van meer dan 15 km auto's. Het was een gekkenhuis, alsof ze het gratis weggaven daar. Snel probeerde ik mevrouw Willem te bellen dat ik iets later kwam en checkte mijn AH beltegoed. Nog 1 euro, goed voor 1 minuutje in het buitenland bellen. Dat minuutje had ik ergens anders voor nodig dus dat bellen ging helaas niet door. Dat leg ik wel uit als ik straks thuis kom zal ik gedacht moeten hebben. Eén belletje, 15 km wachtrij en 5 dagen wachten later was ik thuis met inderdaad heel wat uit te leggen. Maar wel met waar ik voor weg was gegaan. 3 kratjes van de beste kwaliteit. Ik blijf het zeggen: Kwaliteit kent geen tijd... Dikke Willem
|
|||||||||||||||||||||
| ©2010 Bierdieet.nl |
||||||||||||||||||||||